Room

Room wymaga dużo uwagi, ponieważ prawie wszystko zależy od jednego zamkniętego przestrzeni i od presji, jaką ta przestrzeń wywiera na ludzi w niej. Naszym zdaniem, Room jest najsilniejszy jako dramat o uwięzieniu i regeneracji: przekształca małe otoczenie w twardą emocjonalną powierzchnię bez potrzeby ciągłego ruchu czy spektaklu. Minus jest również oczywisty, ponieważ zamknięta koncepcja może wydawać się intensywna i wyczerpująca, a nie komfortowa. W praktyce jest to film, który opiera się na występie, tonie i powolnym gromadzeniu szczegółów. W porównaniu z szerszymi dramatami, jest bardziej skoncentrowany i bardziej klaustrofobiczny, co czyni go niezapomnianym, ale niełatwym do oglądania. Odpowiada widzom, którzy chcą poważnego dramatu postaci i potrafią znieść długotrwały dyskomfort; każdy, kto szuka relaksującego seansu, uzna go za męczący, a nie kojący.