Rocky IV

Rocky IV popycha serię w stronę czystego dramatu montażu treningowego, gdzie patriotyzm, kara i powtarzalność mają znaczenie równie wielkie jak same walki. Naszym zdaniem, jego siłą jest tępy fizyczny rytm: film wie, jak zamienić przygotowania w spektakl i sprawić, że każdy trening wydaje się częścią opowieści. W zamian praca nad postaciami jest cieńsza niż w lepiej znanych wcześniejszych częściach, więc emocje przychodzą w większych, prostszych kształtach. W praktyce jest głośny, muskularny i bardzo bezpośredni, z takim rodzajem napędu, który sprawia, że całość łatwo jest ponownie odwiedzać w fragmentach. W porównaniu z bardziej rozmownymi dramatami sportowymi, jest mniej subtelny i bardziej przypomina chant, co jest dokładnie powodem, dla którego wiele osób go pamięta. Rocky IV jest dla widzów, którzy chcą, aby franczyza była w swoim najbardziej wyrazistym wydaniu, a nie dla tych, którzy szukają cichego lub starannie zniuansowanego dramatu bokserskiego.