Rashomon

Rashomon stoi w punkcie, w którym opowieści kryminalne przestały być prostymi relacjami, a zaczęły stawać się argumentami o pamięci, winie i interesie własnym. Naszym zdaniem, to jest jego trwała siła: film przekształca jeden wydarzenie w zestaw konkurencyjnych wersji, a każda wersja wydaje się kształtowana przez osobę, która ją opowiada. Minusem jest również punkt filmu — nie daje łatwej pewności, więc każdy, kto chce czystej odpowiedzi, wyjdzie niezadowolony. W praktyce jest oszczędny, napięty i bardzo kontrolowany, z każdą opowieścią zmieniającą grunt pod widzem. W porównaniu z zwykłymi filmami kryminalnymi, Rashomon jest mniej zagadką do rozwiązania, a bardziej testem tego, ile pewności może znieść historia. Jest dla widzów, którzy cenią kino, które pozostaje żywe w pytaniu, a nie tylko w odpowiedzi, a ostateczny efekt jest ostrzejszy niż zwykła rama gatunkowa. Naszym zdaniem, pozostaje kluczowym filmem w kategorii kryminalnej, ponieważ sprawia, że sama prawda wydaje się niestabilna.