Pyewacket

Pyewacket to dramatyczny film nadprzyrodzony o małym zasięgu, który najlepiej działa, gdy pozostaje blisko strachu w zwykłym domu. Naszym zdaniem jego siłą jest nastrój: wykorzystuje ciszę, ciemne zakamarki i presję rodzinną zamiast hałasu. W zamian ta historia może wydawać się wąska, jeśli chcesz czystych odpowiedzi lub większego silnika horroru. W praktyce przypomina napięty dramat domowy, w którym niepokój narasta z tego, co ludzie nie mówią. W porównaniu z szerszymi opowieściami o duchach, Pyewacket bardziej interesuje się żalem i lękiem niż spektaklem. Odpowiada widzom, którzy lubią powolne budowanie napięcia i osobiste stawki; każdy, kto pragnie prostego kształtu filmu o stworach, uzna go za cienki. Rok 2017 umiejscawia go mocno w fali stonowanego nowoczesnego horroru-dramatu.