Possession

Posiadanie wymaga cierpliwości, a nagradza tę cierpliwość jednym z najdziwniejszych, najbardziej niepokojących rozpadów domowych w kinie. Naszym zdaniem, jest najsilniejsze jako dramat, który nieustannie przekształca prywatny upadek w coś fizycznego, chaotycznego i trudnego do uchwycenia. Surowym minusem filmu jest również jego punkt: jest intensywny, szorstki i często emocjonalnie wyczerpujący, więc nie będzie odpowiadał nikomu, kto oczekuje spokojnego studium psychologicznego. W praktyce wydaje się poszarpany i gorączkowy, z scenami, które wydają się zmieniać kształt, zanim się ustabilizują. W porównaniu do zwykłych dramatów romantycznych, jest znacznie bardziej ekstremalny; w porównaniu do horroru, bardziej chodzi o emocjonalny rozpad niż o schludne szoki. Nazwa Posiadanie lepiej pasuje do jego atmosfery kontroli, strachu i straty niż jakikolwiek prosty etykieta fabularna, a film utrzymuje się w tym niepewnym rejestrze prawie przez cały czas.