Persepolis

Persepolis wyróżnia się, ponieważ animacja tutaj nie jest dekoracją; to cały sposób, w jaki historia może być opowiedziana. Naszym zdaniem, ten czarno-biały styl komiksowy nadaje filmowi niezwykłą klarowność i sprawia, że osobista, polityczna pamiętnikowa narracja wydaje się natychmiastowa, a nie akademicka. Jego prawdziwą siłą jest to, jak kompresuje trudne życie w obrazy, które pozostają proste, nie stając się płytkie. Wymiana polega na tym, że wizualna prostota może wydawać się surowa dla każdego, kto oczekuje bujnej animacji, a emocjonalny dystans rysowanej formy może zająć chwilę, aby się osadzić. W praktyce, Persepolis przypomina czytanie ostrego graficznego pamiętnika, który nauczył się poruszać. W porównaniu z wieloma filmami animowanymi, mniej chodzi o spektakl czy rodzinny urok, a bardziej o pamięć, wygnanie i presję polityczną. Odpowiada widzom, którzy chcą, aby animacja była używana do poważnej autobiografii, i pozostaje skuteczna, ponieważ każda klatka dokładnie wie, dlaczego jest narysowana w ten sposób.