Palermo Shooting

Palermo Shooting opiera się na nastroju, dryfując między żalem, podróżą a nieco oderwanym rytmem europejskiego filmu artystycznego. Naszym zdaniem, jest bardziej interesujący jako miejsce i uczucie niż jako wyraźnie ukształtowana dramat, co często jest miejscem, w którym filmy Wima Wendersa albo oddychają, albo się rozprzestrzeniają. Kamera lubi ulice, twarze i pauzy, więc tekstura jest spokojna i refleksyjna, a nie zajęta. Ten sam spokój może sprawić, że wydaje się cienki, jeśli chcesz historii z solidnym centrum. W porównaniu z bardziej ostrymi dramatami, jest przewiewny i kontemplacyjny, ale także mniej precyzyjny w dramatycznym zwrocie. Film wymaga cierpliwości i pewnej tolerancji dla otwartości, a oddaje atmosferę bardziej chętnie niż fabułę. Palermo Shooting to rodzaj dramatu, który opiera się na tonie, a nie na incydencie, a jego sufit ustalany jest przez to, ile dryfu widz zaakceptuje.