Nope

Nope prosi o cierpliwość, ponieważ jest mniej prostą przejażdżką horroru, a bardziej mieszanką spektaklu, ciszy i powoli narastającego niepokoju. Naszym zdaniem wyróżnia się tym, że wykorzystuje ramy horroru do myślenia o samym patrzeniu: szerokie niebo, puste przestrzenie i długie odcinki, w których film zdaje się wstrzymywać oddech. Jego siłą jest kontrola nastroju, szczególnie sposób, w jaki przekształca oczekiwanie w napięcie, nie spiesząc się z wyjaśnieniem wszystkiego. W zamian widzowie pragnący ciągłych wstrząsów mogą uznać go za celowo powściągliwy. W praktyce wydaje się przestronny jak na film horroru, z scenami, które dają miejsce na gromadzenie się grozy, zanim wydarzy się coś oczywistego. W porównaniu z bardziej bezpośrednimi przedstawicielami gatunku, Nope jest bardziej niejednoznaczny i bardziej zainteresowany atmosferą niż paradą strachów. To dobry wybór dla osób, które lubią horror z cierpliwością i wizualną skalą, a mniej dobry dla tych, którzy gonią za nieprzerwanymi wstrząsami.