Nebraska

Nebraska jest stworzona dla widzów, którzy potrafią usiedzieć w ciszy, z małymi twarzami i długimi odcinkami zwyczajnej drogi filmowej. Naszym zdaniem jej prawdziwą siłą jest prostota czarno-białego stylu, który eliminuje rozproszenia i skupia uwagę na gestach, pogodzie i niezręcznych rozmowach. Minusem jest to, że tempo jest celowo wolne, więc każdy, kto pragnie fabularnego pędu, poczuje opóźnienie. W praktyce przypomina cichą dramę, która ufa pauzom bardziej niż przemówieniom. W porównaniu z głośniejszymi amerykańskimi filmami drogowymi o rodzinie, Nebraska jest sucha, powściągliwa i znacznie mniej zainteresowana zwrotem akcji. Odpowiada ludziom, którzy wolą pracę nad postacią niż wydarzenia, i pozostaje blisko rodzaju filmu, w którym spojrzenie może znaczyć więcej niż linia.