Munich

Monachium przyciąga uwagę, ponieważ opiera się na procedurze, pamięci politycznej i powolnym procesie odwetu, a nie na zgrabnym napięciu. Naszym zdaniem, to właśnie tam jest najsilniejsze: film traktuje operację jako proces pełen logistyki, wątpliwości i moralnego ciężaru, co nadaje mu poważną wagę. Minusem jest to, że takie metodyczne podejście może sprawić, że niektóre jego części wydają się ciężkie i kontrolowane, zamiast szybkie czy schludne. W praktyce jest napięte w niski, stabilny sposób, z rozmową i planowaniem niosącymi tyle samo siły, co widoczna akcja. W porównaniu z bardziej bezpośrednimi thrillerami, Monachium znajduje się w strefie dramatu, bliżej poważnej procedury niż czystej jazdy gatunkowej. Monachium jest dla widzów, którzy są gotowi znieść długotrwały nacisk i nieodpowiedziane pytania, a nie dla tych, którzy szukają schludnej nagrody.