Moana

Moana wkłada swoją energię w ruch, podróże morskie i bohaterkę, która definiuje się przez wychodzenie na zewnątrz, a nie czekanie w domu. Naszym zdaniem, to nadaje filmowi jasny, bezpośredni urok: to przygoda zbudowana wokół pędu, piosenek i wyraźnego poczucia celu. Siłą jest fizyczna pewność mórz i otwarta trasa, do której ciągle wraca. Ograniczeniem jest to, że pozostaje ściśle w stylu rodzinnej przygody Disneya, więc nie dąży do ostrych krawędzi ani głębokiej niejednoznaczności. W praktyce wydaje się żywa, ciepła i bardzo starannie ukształtowana, z niewielką ilością czasu zmarnowanego na objazdy. W porównaniu do ciemniejszych filmów przygodowych, jest lżejsza i bardziej otwarcie optymistyczna, co sprawia, że jej linia podróży jest łatwa do śledzenia. Moana jest dobrym wyborem dla widzów, którzy pragną ruchu, muzyki i historii, która ciągle poszerza swoje horyzonty, z rytmem wyznaczanym przez samo morze.