Mindhunters

Mindhunters opiera się na schemacie przestępczym z zamkniętą grupą, co nadaje mu stałe uczucie ciśnienia, a nie szerokiego kształtu procedury policyjnej. Naszym zdaniem, jego prawdziwą siłą jest zamknięta koncepcja: grupa śledczych, podejrzenia wewnątrz grupy i historia, która wciąż zawęża przestrzeń wokół nich. Wada tego schematu jest również znana — gdy pomysł jest jasny, film musi ciągle podsycać napięcie zwrotami akcji i wyczerpaniem, inaczej zaczyna wydawać się mechaniczny. W praktyce działa jak napięte ćwiczenie gatunkowe, z niebezpieczeństwem, paranoją i silnym poczuciem, że postacie są obserwowane przez samą fabułę. W porównaniu z bardziej zwyczajnymi filmami kryminalnymi, skłania się ku mechanice thrillera i zagadkowej strukturze. Mindhunters odpowiada widzom, którzy lubią izolowane, podejrzane historie zespołowe, i wymaga cierpliwości w obliczu dość sztucznego schematu. Sufitem jest sam schemat, ponieważ atrakcyjność tkwi bardziej w presji niż w realizmie.