Midnight in Paris

Północ w Paryżu sprzedaje tę samą przyjemną sztuczkę, którą obiecuje jego tytuł: lekką komedię romantyczną, która traktuje nostalgię zarówno jako komfort, jak i pułapkę. Naszym zdaniem Północ w Paryżu jest najsilniejsza, gdy porusza się przez rozmowy, nastrój i atmosferę nocnego miasta, a nie przez mechanikę fabuły. Ograniczeniem jest to, że film może wydawać się bardziej jak bardzo dopracowany dzień marzeń niż w pełni przeżywana historia, zwłaszcza jeśli koncepcja wędrówki w czasie nie przemawia. W praktyce jest łatwy do oglądania, pełen tekstur i stworzony dla ludzi, którzy lubią filmy prowadzone przez rozmowy z delikatnym komediowym zacięciem. W porównaniu z innymi komediami, jest bliżej fantazji podróżniczej niż szerokiej komedii opartej na żartach. To sprawia, że jest dobrym wyborem dla widzów, którzy lubią Paryż jako ideę, a nie tylko jako scenerię, podczas gdy inni mogą uznać urok za lekki. Data katalogowa z 2011 roku pasuje do jego dopracowanego, pocztówkowo-czystego odczucia.