Marty

Marty zbudowany jest z małych gestów, nieśmiałych pauz i prostej rozmowy, co jest dokładnie powodem, dla którego wciąż działa jako dramat, a nie sentymentalność. Naszym zdaniem jego siłą jest cicha presja, jaką wywiera na zwykłej samotności i pragnieniu bycia dostrzeganym, bez upiększania tego wielkimi wydarzeniami. Minusem jest to, że film żyje z powściągliwości; jeśli ktoś chce tempa, polotu lub większego dramatycznego silnika, ten film będzie wydawał się prawie nagi. W praktyce ma teksturę intymnego dramatu z połowy wieku, z scenami, które opierają się na występie i społecznej niezręczności zamiast na mechanizmach fabularnych. W porównaniu z głośniejszymi romansami lub wzruszającymi dramatami, jest mniejszy, bardziej suchy i znacznie bardziej ludzki w skali. Marty pozostaje jednym z tych filmów, po które sięgają ludzie, gdy chcą, aby codzienny bałagan romansu był traktowany z cierpliwością i poważną miną.