Mank

Mank to film biograficzny przede wszystkim dla widzów, którzy lubią rozmowy z epoki studiów, ostre czarno-białe powierzchnie i historię zbudowaną wokół pisania, a nie akcji. Naszym zdaniem, dobrze wykonuje tę rzemieślniczą pracę: dialogi są zajęte, szczegóły epoki są precyzyjne, a całość wydaje się zaprojektowana dla ludzi, którzy chcą maszyny starego Hollywood, a nie schludnej inspirującej narracji. Wymiana jest jasna; może wydawać się chłodna i manierystyczna, jeśli chcesz dynamiki lub prostej emocjonalnej linii. W praktyce gra jak film, który chce, abyś słuchał uważnie, a nie tylko śledził wydarzenia. W porównaniu z bardziej bezpośrednimi biografiami, bardziej interesuje się sporami, zmęczeniem i polityką biurową niż uwielbieniem bohaterów. Tytuł Mank pasuje do osób, które cieszą się filmami o tworzeniu filmów, a mniej do tych, którzy chcą, aby biografia była podana w schludnym opakowaniu.