M*A*S*H

M*A*S*H przekształca wojenne materiały w czarną komedię o bardzo luźnym, satyrycznym klimacie, a według naszej oceny, to wciąż jego najostrzejszy trik. Jest to film dla widzów, którzy potrafią traktować życie wojskowe jako cel żartów, dowcipów i antyautorytarnych wybryków, a nie poważnych heroicznych czynów. Jego siłą jest ton: łączy brak szacunku z wyraźnym spojrzeniem na absurdalne rutyny i społeczną hipokryzję. Minusem jest to, że luźność może sprawić, że film wydaje się epizodyczny, bardziej jak zbiór incydentów niż ściśle zamknięta fabuła. W praktyce ma łatwy, rozmowny rytm filmu, który zawsze jest gotowy na kolejną żartobliwą dygresję. W porównaniu do bardziej poważnych filmów wojennych, jest znacznie mniej pełen szacunku i znacznie bardziej otwarcie komiczny. Data 1970 roku ma znaczenie, ponieważ film wydaje się częścią tego momentu, kiedy amerykańskie kino stawało się bardziej sceptyczne wobec instytucji. To komedia, ale nie taka, która stara się bezpiecznie pozostawić wojnę poza kadrem.