Lolita

Lolita to film kryminalny, który bardziej przypomina pułapkę niż czysty thriller, a naszym zdaniem ten niepokojący nacisk jest jego celem. Jest dla widzów, którzy potrafią zaakceptować starszy styl studia, ostre dialogi i historię zbudowaną wokół manipulacji, a nie akcji. Film jest najsilniejszy, gdy pozwala, by dyskomfort pozostał w pomieszczeniu, zamiast go ignorować, co sprawia, że moralne napięcie wydaje się uporczywie żywe. Jego ograniczenie jest również oczywiste: temat jest toksyczny, a błyszcząca powierzchnia może sprawić, że materiał wydaje się jeszcze zimniejszy. Jako kino, polega na grze aktorskiej, timing i sugestii bardziej niż na spektaklu, więc wymaga uwagi zamiast biernego oglądania. W porównaniu z późniejszymi dramatami kryminalnymi, jest bardziej kontrolowany i mniej bezpośredni. Imię Lolita wciąż nosi trudną reputację, a film osadza się w tej reputacji, zamiast ją łagodzić. Zakończenie niczego nie porządkuje, i to jest część powodu, dla którego film pozostaje w pamięci.