Landscape in the Mist

Landscape in the Mist opiera się na tym, co cisza robi z filmem drogi, i to tam tkwi jego siła. Naszym zdaniem, to dramat, który wykorzystuje pogodę, puste przestrzenie i długie odcinki podróży, aby uczynić żal i poszukiwanie odczuwalnymi fizycznie. Jest cierpliwy w sposób, który może niepokoić widzów przyzwyczajonych do twardszych zwrotów akcji, ale ta cierpliwość jest celem. Siłą filmu jest jego cicha presja: każdy przystanek, spojrzenie i pauza wydają się mieć większą wagę niż dialog. W praktyce, Landscape in the Mist wydaje się mniej opowieścią, która jest wyjaśniana, a bardziej nastrojem, który jest starannie podtrzymywany. Stoi bardzo wysoko wśród europejskiego kina artystycznego, bliżej poetyckiego realizmu niż konwencjonalnego napędu narracyjnego. Pasuje do ludzi, którzy są gotowi pozwolić filmowi pozostać nierozwiązanym przez jakiś czas, i nie stara się ich przyspieszać.