Kes

Kes to jeden z tych dramatów, który wydaje się bezpośredni i nieozdobiony, a według naszej oceny ta prostota jest jego siłą. Opowiada o chłopcu z klasy robotniczej i myszołowie, który ma oko do szczegółów, co sprawia, że klasa, pole i zimne ulice wydają się bliskie i prawdziwe, a nie symboliczne najpierw, a ludzkie potem. Wielką wartością filmu jest sposób, w jaki odnajduje emocje bez ich wygładzania; uczucie pochodzi z obserwacji, a nie z przemówień. Jego ograniczenie jest również częścią jego natury: to nie jest łatwy, radosny seans i nigdy nie łagodzi swoich twardych krawędzi. W praktyce porusza się z cierpliwością, pozwalając małym momentom dźwigać ciężar. W porównaniu z wieloma dramatami szkolnymi, Kes jest surowszy, smutniejszy i znacznie mniej zainteresowany komfortem. Kes jest dla widzów, którzy potrafią usiąść z cichym bólem i uważnym realizmem; nie jest dla nikogo, kto szuka podniesienia na duchu lub schludnego zakończenia.