K-PAX

K-PAX to dramat, który żyje na niepewności, pozwalając widowni uczestniczyć w rozmowie zamiast pędzić ku akcji. Naszym zdaniem, jego siłą jest dziwna, stabilna równowaga między współczuciem a wątpliwościami: film utrzymuje centralny pomysł otwarty, nie zamieniając go w chwyt marketingowy. To sprawia, że jest przemyślany, ale także dość cichy, więc widzowie, którzy oczekują oczywistego ruchu fabularnego, mogą uznać go za powściągliwy. W praktyce przypomina cierpliwy, napędzany rozmową film, w którym małe zmiany w tonie mają większe znaczenie niż wielkie wydarzenia. W porównaniu z bardziej konwencjonalnymi filmami sci-fi lub dramatami osadzonymi w szpitalach, K-PAX wyróżnia się tym, że odmawia zbyt szybkiego wyjaśniania siebie. Jest dla ludzi, którzy lubią niejednoznaczność i pracę nad postaciami, a mniej dla tych, którzy chcą schludnej odpowiedzi na końcu.