Juror #2

Ława przysięgłych nr 2 opiera się na presji w sali sądowej i niepokoju zwykłych ludzi, którzy utknęli w sprawie karnej, z której nie mogą po prostu odejść. Naszym zdaniem, to poważny dramat kryminalny, a nie proceduralna zagadka, co nadaje mu stabilniejszy nastrój niż bardziej efektowne thrillery prawnicze. Zaletą jest moralny nacisk: ma wbudowany konflikt, który może pozostać interesujący nawet bez ciągłej akcji. Jego ograniczenie jest również jasne, ponieważ historia oparta na deliberacji i winie w dużej mierze zależy od tego, czy ten centralny nacisk wciąż się zaostrza. W praktyce to film, który wymaga uwagi na twarze, pauzy i małe zmiany w sposobie, w jaki ludzie mówią. W porównaniu z szybszymi filmami kryminalnymi, mniej chodzi o pościgi czy spektakl, a bardziej o osąd. Sam tytuł, z numerowanym przysięgłym w środku, sygnalizuje, że chodzi o jedną osobę wciągniętą w sprawę i nie pozwalającą, aby sprawa pozostała abstrakcyjna. Dla widzów, którzy lubią historie kryminalne z sumieniem, ma to prawdziwą siłę przyciągania.