Jacob's Ladder

Jacob's Ladder to jeden z tych dramatów, które łączą horror, pamięć i żal w tej samej mglistym przestrzeni. Naszym zdaniem jest najsilniejszy jako film psychologiczny: niespokojny, dezorientujący i zbudowany wokół umysłu, który nie może osiedlić się w jednej stabilnej interpretacji wydarzeń. Ograniczeniem jest to, że tego rodzaju opowiadanie może wydawać się celowo nieprzejrzyste, więc widzowie, którzy chcą prostych odpowiedzi, mogą uznać film za frustrujący. W praktyce ma nawiedzoną, niespokojną teksturę, z scenami, które wydają się mniej krokami w fabule, a bardziej fragmentami uszkodzonej świadomości. W porównaniu z prostymi dramatami o traumie, Jacob's Ladder sięga dalej w niestabilne granice percepcji, i to właśnie sprawia, że jest zapadający w pamięć. Nagradza uwagę na nastroju, a nie tylko na fabule, i pozostawia swoje niepokoje wiszące po tym, jak ekran staje się ciemny.