It Lives Again

Ono znów żyje opiera się na tępych, mięsistych stronach horroru: pomysł na potwora, cielesny lęk i stary problem, czy zagrożenie można w ogóle powstrzymać. Naszym zdaniem, dobrze tworzy paskudny, natychmiastowy nastrój, taki, jakiego fani horroru zazwyczaj oczekują od tego rodzaju tytułu. Ograniczenie jest również jasne: horror z potworami z tej epoki często opiera się na założeniu i atmosferze, więc gdy szok związany z wprowadzeniem ustępuje, film zależy od tego, jak dobrze ten nastrój jest utrzymywany. W praktyce brzmi jak bezpośredni, bez zbędnych dodatków utwór gatunkowy, a nie subtelny, z tytułem, który wykonuje część pracy jeszcze przed rozpoczęciem filmu. Siedzi w prostym nurcie horroru z potworami, nie jako prestiżowy horror, ale jako maszyna strachu wypełniona presją. Ono znów żyje jest dla widzów, którzy pragną znajomego starego lęku przed czymś, co się rozmnaża, rozprzestrzenia i odmawia pozostania pogrzebanym.