Inside Llewyn Davis

Inside Llewyn Davis wymaga cierpliwości, ponieważ jego przyjemność pochodzi z nastroju, powtórzeń i zużytego życia zmagającego się piosenkarza folkowego, a nie z pędu fabuły. Naszym zdaniem, to bardzo mocna dramat o dryfowaniu, porażce i codziennym trudzie próby kontynuowania, gdy nic nie działa. Uczciwym minusem jest to, że film jest celowo cichy i okrągły, więc widzowie szukający wyraźnego wzrostu lub nagrody mogą uznać to za frustrujące. W praktyce wydaje się intymny i osadzony w rzeczywistości, z piosenkami, małymi pomieszczeniami i długimi pauzami, które wykonują tyle samo pracy, co dialog. W porównaniu z bardziej konwencjonalnymi dramatami muzycznymi, Inside Llewyn Davis jest chłodniejszy, smutniejszy i znacznie mniej zainteresowany inspiracją. To taki film, który osiada w nastroju i tam pozostaje, co dokładnie nadaje mu ciężar.