In a Glass Cage

In a Glass Cage to taki dramat, który pozostaje zimny i niepokojący długo po napisach, ponieważ wykorzystuje zamknięte pomieszczenia i moralną korupcję jako część napięcia filmu. Naszym zdaniem jego siłą jest to, jak bezwzględnie odmawia komfortu: sceneria wydaje się uwięziona, nastrój jest kliniczny, a horror pochodzi z tego, co ludzie są gotowi tolerować. Wymiana to dosadność; to nie jest łagodny ani wybaczający film, a jego celem jest niepokoić, a nie uspokajać. W praktyce oznacza to bardzo napięty, klaustrofobiczny seans z niewielkim zainteresowaniem dla wentyli bezpieczeństwa. Należy do twardszej krawędzi europejskiego dramatu psychologicznego, a nie do tego, który oferuje łatwą empatię lub schludne odkupienie. Widzowie, którzy potrafią znieść surowy materiał i cierpliwy lęk, znajdą tu wiele, podczas gdy każdy, kto szuka lekkiego dramatu, powinien szukać gdzie indziej. Astrina klasyfikuje In a Glass Cage jako dramat, a ta etykieta jest prawdziwa, ale wciąż nie oddaje, jak ponuro się to czuje.