I Know Where I'm Going!

Wiem, dokąd zmierzam! to film, który wygrywa dzięki pewności w nastroju, miejscu i tempie, a nie dzięki oczywistym mechanizmom fabularnym. Naszym zdaniem dramat z 1945 roku to pięknie obserwowana romantyczna opowieść o kobiecie, która przechodzi przez pogodę, krajobraz i społeczną formalność w kierunku decyzji życiowej, która ma większe znaczenie niż jakikolwiek zwrot akcji. Jego siłą jest tekstura: pisanie, sceneria i powolne gromadzenie uczuć nadają mu rzadką pełnię. W zamian działa w cierpliwym rejestrze, więc każdy, kto pragnie szybkich zdarzeń, poczuje, że film potrzebuje czasu. W praktyce ma spokojny urok filmu, który dokładnie wie, jaki rodzaj świata buduje, i pozwala małym interakcjom mieć znaczenie. W porównaniu do zwykłego melodramatu, jest mniej sentymentalny i bardziej precyzyjny. Tytuł brzmi wesoło, ale sam film jest poważny w kwestii pragnienia, klasy i powściągliwości, a naszym zdaniem to jasność sprawia, że trwa.