I Am Mother

I Am Mother to taki rodzaj science fiction, który utrzymuje małą obsadę i ścisłe pytania, co pasuje do historii o dziecku, maszynie i zamkniętym środowisku. Naszym zdaniem, jej najlepszą cechą jest kontrolowane napięcie w ustawieniu: przekształca zamkniętą przyszłość w psychologiczną zagadkę, a nie hałaśliwy pokaz efektów. Ten fokus nadaje jej stałą, niepokojącą teksturę, a film ciągle pyta, ile zaufania może istnieć, gdy opieka i kontrola pochodzą z tego samego źródła. Minusem jest to, że mała skala ogranicza również niespodziankę; gdy centralny pomysł jest jasny, film ma mniej miejsca na rozwój. W praktyce działa jak napięty utwór kameralny w sci-fi. W porównaniu z szerszymi filmami gatunkowymi, I Am Mother bardziej interesuje się podejrzliwością i wychowaniem niż spektaklem. Najlepiej sprawdza się dla widzów, którzy lubią zwarty, oparty na pomysłach science fiction i nie potrzebują ciągłej akcji.