Her

Ona jest stworzona dla widzów, którzy bardziej dbają o uczucia niż o fabularne mechanizmy, i to jest jej prawdziwa siła. Naszym zdaniem, najbardziej charakterystyczną cechą filmu jest sposób, w jaki sprawia, że relacja z systemem operacyjnym wydaje się jednocześnie delikatna, samotna i niewygodnie zwyczajna. Minusem jest to, że jego cicha tempo i struktura oparta na rozmowach mogą wydawać się zbyt duszne, jeśli ktoś oczekuje fabularnych zwrotów w zwykłym sensie. W praktyce rozwija się w miękkich kolorach, starannych występach i dużej uwadze na małe momenty, a nie na wielkie zwroty. W porównaniu z innymi dramatami, jest bardziej spekulacyjna i emocjonalnie intymna niż większość, ale nigdy nie jest trudną zagadką science-fiction. Ona działa najlepiej jako smutna, nowoczesna historia miłosna kształtowana przez ekrany, głosy i dystans, a jej zakończenie pozostawia na tyle otwarte, aby można było się z nim zmierzyć, a nie rozwiązać.