Haywire

Haywire wymaga uwagi, ponieważ jego akcja opiera się na ciałach, pomieszczeniach i nagłej przemocy, a nie na hałaśliwej przesadzie. Naszym zdaniem, odpowiada widzom, którzy lubią sceny walki, które wydają się bliskie i fizyczne, z kamerą pozostającą czujną zamiast dekoracyjną. Ta prostota jest siłą: ruch jest czytelny, a film potrafi sprawić, że mała przestrzeń wydaje się niebezpieczna. Wadą jest to, że ten minimalistyczny styl pozostawia mniej miejsca na błyszczący spektakl, którego niektórzy fani akcji oczekują. Haywire znajduje się w bardziej ugruntowanej części gatunku, bliżej chudego thrillera niż bombastycznego blockbusteru. Data 2011 roku umieszcza go wśród nowoczesnych filmów akcji, które starają się wywrzeć wrażenie dzięki precyzji, a nie skali. W praktyce wydaje się napięty, kontrolowany i trochę chłodny, z energią pochodzącą z timingu i kontaktu. To jeden z lepszych wyborów, gdy prosta akcja ma większe znaczenie niż hałas.