Gone Girl

Zaginiona dziewczyna jest stworzona dla widzów, którzy lubią, gdy dramat domowy przechodzi w podejrzenie i występ. Naszym zdaniem, jej najsilniejszą cechą jest sposób, w jaki nieustannie zmienia znaczenie każdego uśmiechu, milczenia i obrazu medialnego, przez co film przypomina wojnę o kontrolę narracji, a nie prostą zagadkę. Minusem jest to, że jest celowo zimny, a ludzie w nim są zaaranżowani bardziej jako punkty nacisku niż jako ciepłe towarzystwo. W praktyce sprawia to, że jest napięty i trochę wyczerpujący, z scenami, które wymagają uważnej obserwacji zmian w tonie i autoprezentacji. W porównaniu z typowymi thrillerami, Zaginiona dziewczyna mniej interesuje się rozwiązywaniem zagadki, a bardziej pokazuje, jak budowane i wykorzystywane są publiczne historie. Odpowiada widzom, którzy chcą dopracowanego, okrutnego, dorosłego dramatu z powłoką thrillera, a nie komuś szukającemu komfortu lub łatwej sympatii. Naszym zdaniem, osiąga wysoki poziom, ponieważ całość jest tak metodyczna w swojej manipulacji.