Frank

Frank to jedna z tych komedii, która czerpie swój urok z niezręcznych występów, a nie z uporządkowanych żartów czy łatwych sentymentów. Naszym zdaniem, to dziwaczna komedia postaci, która najlepiej działa, gdy pozostaje w ciasnym, nieco absurdalnym świecie zespołu. Maska w centrum nadaje filmowi wyraźny wizualny haczyk, ale prawdziwą siłą jest sposób, w jaki utrzymuje dynamikę zespołu wokół tego dziwnego obrazu. Minusem jest to, że jego humor może wydawać się bardzo specyficzny, nawet celowo odmienny, więc film może wydawać się zamknięty dla każdego, kto oczekuje szerokich śmiechów. W praktyce jest oglądalny, ponieważ trzyma się swojego dziwnego tonu, zamiast go wygładzać. W porównaniu z mainstreamowymi komediami, jest mniej dopracowany i bardziej kruchy, co jest częścią zamysłu. Frank nagradza widzów, którzy lubią dziwaczność postaci i nie potrzebują, aby każdy żart był wyjaśniony.