Fallo!

Fallo! znajduje się po poważnej, stonowanej stronie dramatu, gdzie celem nie jest spektakl, ale presja i konsekwencje. Naszym zdaniem, to rodzaj filmu, który wymaga cierpliwości w obliczu ciszy, twarzy i zwykłych pokoi, i prawdopodobnie nagradza widzów, którzy cenią napięcie postaci bardziej niż zwroty akcji. Siłą dramatu takiego jak ten jest zazwyczaj jego bliska uwaga na nastrój i ludzkie tarcia, a to jest obszar, który wydaje się zajmować Fallo!. Wada jest ta sama, która towarzyszy wielu prostym dramatom: jeśli pisanie jest cienkie, całość może wydawać się bez życia. W praktyce oznacza to film wymagający powolnej uwagi, a nie do oglądania w tle lub szybkich zwrotów akcji. W porównaniu do szerszego mainstreamowego dramatu brzmi skromnie, a nie wspaniale, co jest w porządku, jeśli to mniejsza skala jest tym, czego się pragnie. Nie próbuje być ucieczką, a ta powściągliwość to główna rzecz, która działa na jego korzyść.