Escape from L.A.

Escape from L.A. to kontynuacja akcji, która opiera się na postawie tak samo jak na ruchu, i to jest powód, dla którego ludzie wciąż o nim mówią jako o wyraźnym dziele. Naszym zdaniem jest najbardziej atrakcyjny dla widzów, którzy lubią uproszczoną pracę gatunkową: bezpośrednie heroiczne czyny, wrogie krajobrazy miejskie i świat, który wciąż sprawia, że wszystko staje się trudniejsze. Data 1996 roku umieszcza go w erze, kiedy wielkie filmy akcji wciąż mogły wydawać się brudne i ręcznie robione, a nie wypolerowane na błysk. Jego wadą jest to, że styl może przytłoczyć fabułę, więc jeśli nastrój nie zaskoczy, całość może wydawać się bardziej pozą niż napędem. W praktyce gra szorstko, szybko i trochę złośliwie, a przyjemność pochodzi z pędu i obrazu, a nie z starannej pracy nad postaciami. Odróżnia się od czystszych, nowocześniejszych filmów akcji, ponieważ nie stara się być elegancki ani uspokajający. Tytuł mówi ci cały program w miniaturze, a film spełnia tę obietnicę z bardzo małą miękkością.