Eighth Grade

Ósma klasa jest boleśnie konkretna w kwestii niezręczności bycia trzynastolatkiem i próby wyglądania normalnie przed kamerą, a ta konkretność jest jej prawdziwą siłą. Naszym zdaniem działa, ponieważ rozumie media społecznościowe, samoświadomość w klasie i drobne codzienne upokorzenia młodzieńczości, nie traktując ich z góry. Komedia jest obserwacyjna, a nie szeroka, więc śmiech często towarzyszy grymasowi. Jej ograniczeniem jest to, że cały film żyje bardzo blisko jednego rejestru emocjonalnego, co może sprawić, że wydaje się niemal zbyt odsłonięty dla komfortu. W praktyce jest to uważny seans, pełen małych gestów, niezręcznych ciszy i presji występu wszędzie. Odróżnia się od głośniejszych komedii młodzieżowych, ponieważ mniej interesuje się żartami jako elementami, a bardziej tym, jak dziecko stara się przetrwać bycie dostrzeganym. Ósma klasa nagradza widzów, którzy potrafią znieść zażenowanie i dostrzec, jak wiele z dorastania dzieje się teraz pod kamerą telefonu.