Django Unchained

Django Unchained opiera się na stylu i przemocy, ale jest najsilniejszy, gdy pozwala na to, aby zemsta, upokorzenie i kontrola grały przeciwko sobie w prostej linii dramatycznej. Naszym zdaniem, to dramat dla widzów, którzy potrafią przyjąć stylizowaną brutalność jako część poważnej argumentacji moralnej. Jego najlepszym atutem jest ostry mix westernowego kształtu i nowoczesnego rytmu, który sprawia, że długie sceny nie wydają się płaskie. Minusem jest to, że film może wydawać się z założenia szorstki, a ton nie łagodnieje dla nikogo, kto pragnie schludnego komfortu. W praktyce to rozmowa, napięcie i nagłe wybuchy, a nie ciągła akcja. W porównaniu do innych filmów Tarantino jest mniej zabawny niż wiele z nich i bardziej otwarcie konfrontacyjny. Materiał koncentruje się na okrucieństwie i władzy, więc film ciągle pyta, jak daleko jego styl powinien sięgać, a nie tylko, co może pokazać.