Diamonds Are Forever

Naszym zdaniem, Diamonds Are Forever to uproszczony film akcji o Bondzie, który najlepiej sprawdza się jako błyszcząca eskapizm, a nie coś delikatnego. Opiera się na scenach pościgów, gadżetach i szybkim, cynicznym nastroju, więc jego atrakcyjność polega głównie na ruchu i stylu. Ustawienie z 1971 roku umieszcza go w wczesnym klasycznym okresie, a on ma energię tej epoki, nawet gdy fabuła jest niewiele więcej niż ramą dla scen akcji. Jego słabością jest ta sama, którą dzieli wiele filmów akcji z tego okresu: postacie są naszkicowane szerokimi pociągnięciami, a gdy spektakl się rozrzedza, nie zostaje wiele emocjonalnego ciężaru. W praktyce wydaje się, że to coś do oglądania dla tempa i wypolerowanej powierzchni, a nie dla subtelnego pisania. W porównaniu z bardziej zwięzłymi thrillerami szpiegowskimi, jest bardziej zabawny i mniej poważny. To sprawia, że jest dobrym wyborem dla widzów, którzy chcą pewności siebie franczyzy bez zbędnych ceregieli.