Despair

Despair to rodzaj dramatu, który zwraca się do wewnątrz i utrzymuje napięcie na widzu, a nie na mechanizmach fabularnych. Naszym zdaniem, ta wewnętrzność jest jego główną siłą: może sprawić, że nastrój, lęk i psychiczne napięcie niosą film bez potrzeby szerokiego ruchu. Wymiana jest oczywista, ponieważ ten rodzaj dramatu nie jest stworzony dla komfortu ani szybkiego uwolnienia; może być ciężki, powolny i emocjonalnie wyczerpujący. W praktyce oznacza to zazwyczaj bliską uwagę, cierpliwe tempo i gotowość do znoszenia dyskomfortu zamiast czekania na schludną nagrodę. W porównaniu do bardziej dekoracyjnych lub melodramatycznych filmów, brzmi to trudniej i bardziej wymagająco, co często jest tam, gdzie leży wartość. Data 1978 i sam tytuł pasują do poważnego, surowego dzieła kina, a Despair wygląda jak coś dla ludzi, którzy chcą, aby dramat kłuł, a nie koił.