Deepwater Horizon

Deepwater Horizon przekształca prawdziwą katastrofę przemysłową w twardy, natychmiastowy dramat o przetrwaniu, i to nadaje mu siłę. Naszym zdaniem, jest to film dla widzów, którzy chcą katastroficznego obrazu, który trzyma się procedur, presji i fizycznego niebezpieczeństwa, zamiast przekształcać wydarzenie w czysty spektakl. Mocną stroną jest prosta, surowa szczegółowość sytuacji awaryjnej, gdy wszystko zawodzi wokół ludzi; czuje się to jako osadzone i napięte. Ograniczeniem jest to, że zadanie filmu jest wąskie, więc nie ma zbyt wiele miejsca na szerszą refleksję, gdy kryzys zaczyna się rozwijać. W praktyce ma ciasną, hałaśliwą teksturę filmu o wysokim ciśnieniu, z alarmami, dymem i urywanymi odpowiedziami napędzającymi tempo. W porównaniu z bardziej abstrakcyjnymi filmami katastroficznymi, jest bardziej konkretny i bardziej cielesny, co sprawia, że wyróżnia się w swoim gatunku. Nie interesuje go naprawdę heroizm jako dekoracja; interesuje go mechanika przetrwania pod presją. Data 2016 i etykieta akcji pasują do filmu, który ciągle wraca do natychmiastowego problemu fizycznego.