Dead Man Walking

Martwy człowiek idący jest najsilniejszy jako dramat więzienny i kary, który pozostaje blisko moralnego nacisku, zamiast przekształcać się w maszynę sądową. Według naszej oceny, jego prawdziwą wartością jest sposób, w jaki umieszcza przestępstwo, winę i przemoc państwową w tej samej ramie, nie udając, że łatwo je oddzielić. Efekt jest napięty i poważny, z ponurym rodzajem intymności, który pasuje do tematu. Negatyw jest wbudowany w formę: to nie jest szybka historia kryminalna i nie stara się nią być. W praktyce wydaje się ciężka, oparta na dialogu i moralnie zatłoczona, co jest dokładnie tym, czego potrzebuje taka historia. W porównaniu z bardziej proceduralnymi filmami kryminalnymi, mniej dba o śledztwo, a bardziej o konsekwencje, więc emocjonalny ciężar ma większe znaczenie niż mechanika fabuły. Według naszej oceny, jest najlepsza dla widzów, którzy potrafią poradzić sobie z trudnym tematem i chcą filmu kryminalnego, który koncentruje się na osądzie, a nie na scenach pościgów.