Control

Control to biograficzny film, który mniej dba o wyjaśnienia, a bardziej o atmosferę, postawę i ciężar życia, które nigdy do końca się nie luzuje. Naszym zdaniem jego siłą jest surowy, minimalistyczny styl: traktuje historię muzyki jako coś, co przeżywa się pod presją, a nie jako schludną historię sukcesu. Kosztem tej powagi jest dystans, ponieważ film utrzymuje emocje pod kontrolą, zamiast otwarcie zapraszać. W praktyce może wydawać się skąpy, z powściągliwymi występami i czarno-białą surowością, co nadaje mu mocną teksturę, ale nie wiele miękkości. Control znajduje się znacznie powyżej zwykłej biografii opartej na faktach i bliżej artystycznego portretu, więc wymaga cierpliwości w odbiorze nastroju i formy. Rok 2007 umieszcza go wśród późniejszej fali biopików muzycznych, które starają się, aby styl niósł uczucie. Jest najlepszy dla widzów, którzy lubią biografię jako nastrój i obraz, a mniej dla tych, którzy pragną pełnego wyjaśniającego opisu od kołyski do grobu.