Constantine

Constantine wyróżnia się jako urban fantasy, która traktuje demony, anioły i egzorcyzmy jako część twardego akcyjnego kontekstu. Według naszej oceny, jego atrakcyjność tkwi w nastroju dymu papierosowego, wizualnej pewności siebie oraz w sposobie, w jaki łączy okultystyczne obrazy z strzelaninami i pościgami. Minusem jest to, że historia może wydawać się bardziej łańcuchem stylowych epizodów niż w pełni oświetloną ścieżką, więc emocjonalna strona pozostaje cieńsza niż projekt. W praktyce działa jak ponura nocna jazda komiksowa: ostre powierzchnie, moralne wyczerpanie i dużo atmosfery dźwigającej ciężar. W porównaniu z innymi filmami akcji o tematyce nadprzyrodzonej, Constantine jest mniej zabawny i bardziej przyciemniony na brzegach, co sprawia, że wciąż ma wyraźne miejsce w gatunku. Najlepiej działa dla widzów, którzy pragną piekielnych obrazów i pulpowego tempa, a nie schludnej teologii. Constantine nigdy tak naprawdę nie stara się być przytulną fantastyką, i to jest częścią jego uroku.