Closer

Closer działa jako zredukowany dramat relacyjny, stworzony dla widzów, którzy chcą, aby rozmowy miały większy wpływ niż akcja. Naszym zdaniem, jego siłą jest presja, jaką wywiera na dialog: sceny są zbudowane z przesunięć władzy, potrzeby i zazdrości, a nie z machiny fabularnej. Minusem jest to, że ten rodzaj dramatu może wydawać się celowo surowy i emocjonalnie klaustrofobiczny, ponieważ rzadko pozwala komuś na ucieczkę. W praktyce jest to intensywne, intymne doświadczenie, w którym pokój ma znaczenie niemal tak samo jak dialogi. W porównaniu z łagodniejszymi dramatami romantycznymi, jest mniej pocieszający i bardziej szorstki; w porównaniu z szerokim melodramatem, jest czystszy i bardziej kontrolowany. Closer pasuje do osób, które lubią ostre, dorosłe dramaty kameralne, a jest słabo dopasowany do tych, którzy pragną ciepła, ulgi lub hojnym spojrzenia na swoich bohaterów.