Che

Che jest zbudowany jako biografia przede wszystkim, więc naturalnie wymaga zainteresowania życiem publicznym, a nie łatwymi mechanikami fabularnymi. Naszym zdaniem, to daje mu wyraźne centrum, ale oznacza również, że film żyje lub umiera w zależności od tego, jaką wagę nosi temat na ekranie. Wadą biografii jako formy jest jej wbudowany dystans: może stać się obowiązkowa, skompresowana lub bardziej ilustracyjna niż żywa. W praktyce, tego rodzaju film ma tendencję do poruszania się przez wydarzenia w stałym, reporterskim rytmie, co odpowiada niektórym widzom, a innych pozostawia obojętnymi. W porównaniu z żywym dramatem lub filmem akcji, jest wolniejszy, bardziej interpretacyjny i bardziej zależny od historycznego obrazu niż od napięcia. Che jest dla ludzi, którzy chcą biograficznego opisu ukształtowanego w kino, a nie dla tych, którzy szukają lekkiej lub czysto fikcyjnej przygody.