Carnage

Carnage przekształca pojedynczą kłótnię w mieszkaniu w komedię obyczajową, a to ciasne ustawienie nadaje mu pazura. Naszym zdaniem film najlepiej działa, gdy pozwala kłótniom na coraz węższe ograniczenie przestrzeni zamiast poszerzania fabuły. Rozmowy są szybkie, dyskomfort pozostaje blisko, a całość zależy od aktorów, którzy potrafią zmieniać ton bez łagodzenia złego zachowania, które jest w centrum. Jego granice są również jasne: gdy centralny spór przestaje być świeży, nie ma gdzie się schować. W porównaniu z szerszymi komediami studia, Carnage jest mniejszy, ostrzejszy i bardziej złośliwy w bardziej kontrolowany sposób. Odpowiada widzom, którzy wolą dialogowe dzieła kameralne niż komedię opartą na scenach, i pozostawia bardzo mało miejsca na spektakl.