Capernaum

Kafarnaum prosi o cierpliwość, ponieważ jest zbudowany jako trudne, bliskie spojrzenie na dzieciństwo pod presją, a nie jako schludna dramatyzacja z łatwym uwolnieniem. Naszym zdaniem jego siła pochodzi z tej bezpośredniości: pozostaje przy życiu, które zazwyczaj traktowane jest jako tło, i zmusza widza do siedzenia z nimi. Minusem jest emocjonalny ciężar, który jest na tyle duży, że niektórzy ludzie nie będą chcieli oglądać tak surowego filmu. W praktyce wydaje się pilny i surowy, z niewielką dekoracyjną poduszką na brzegach. W porównaniu z bardziej dopracowanymi dramatami społecznymi, jest bardziej szorstki i bardziej drażniący, ale także trudniejszy do zignorowania. Jest dla widzów, którzy potrafią przyjąć poważny, społecznie osadzony dramat i nie mają nic przeciwko byciu zaniepokojonym. Etykieta dramatu z 2018 roku w katalogu Astriny pasuje do filmu, który utrzymuje swoją presję w prawie każdej scenie.