CODA

CODA wyróżnia się, ponieważ wykorzystuje historię rodzinną o głuchych rodzicach i słyszącej córce, aby zbudować komediowo-dramatyczną opowieść, która wydaje się ciepła, nie stając się przy tym miękka. Naszym zdaniem, jej prawdziwą siłą jest codzienny detal związany z językiem migowym, szkołą, pracą i życiem domowym, co nadaje filmowi autentyczną teksturę zamiast błyszczącego, inspirującego blasku. Minusem jest to, co jest znane w przypadku tego rodzaju filmów dla mas: opiera się na podnoszeniu na duchu i wyraźnych emocjonalnych momentach, więc niektóre zwroty akcji są łatwe do przewidzenia. W praktyce jest to łagodny, przystępny film, w którym sceny z językiem migowym niosą dużą część rytmu, a cichsze momenty wykonują dużą część pracy. W porównaniu z surowszymi lub bardziej cynicznymi dramatami rodzinnymi, CODA jest bardziej otwarte na serce i mniej zainteresowane bolesnym konfliktem. Pasuje do widzów, którzy chcą szczerego filmu, który utrzymuje swoje uczucia osadzone w codziennych rutynach, a nie w przemówieniach.