Brothers

Bracia są bliżej domowego smutku niż wielkiego dramatycznego spektaklu, i to nadaje im ciężar. Naszym zdaniem, najlepiej sprawdzają się jako napięty dramat rodzinny o presji wojny na ludzi pozostających w domu, z emocjonalnymi ranami noszonymi w małych kłótniach i ciszy, a nie w przemówieniach. Siłą jest emocjonalne napięcie, które utrzymuje w zasięgu wzroku; ograniczeniem jest to, że tego rodzaju historia może wydawać się ciężka i wąska, jeśli ktoś pragnie ruchu lub ulgi. W praktyce wymaga cierpliwości i uwagi na twarze, pauzy i sposób, w jaki jeden zły moment zmienia atmosferę. W porównaniu z szerszymi filmami wojennymi lub bardziej otwartymi dramatami pełnymi napięcia, Bracia pozostają intymni i niewygodni. Pasują do widzów, którzy chcą, aby aktorstwo i nastrój wykonały pracę, i nie zaspokoją nikogo, kto szuka lekkości.