Bridget Jones's Diary

Dziennik Bridget Jones zamienia niezręczność w sedno całego filmu, i to właśnie dlatego wciąż wydaje się wyróżniać wśród komedii romantycznych. Naszym zdaniem, jest to film dla widzów, którzy lubią komedię opartą na postaciach z wplecionym wąkiem romantycznym: atrakcyjność pochodzi z głosu Bridget, ramki dziennika i sposobu, w jaki codzienna wstydliwość traktowana jest jako prawdziwy materiał dramatyczny. Jest szczególnie dobra w autoironicznym tonie i w sprawianiu, że samotność, próżność i panika wydają się rozpoznawalne zamiast schludne. Wymiana polega na tym, że ten rodzaj dowcipu mocno opiera się na centralnym głosie, więc jeśli ten styl nie zadziała, reszta filmu ma mniejszą siłę. W praktyce jest to bardzo rozmowna, bardzo ludzka komedia studia, a nie błyszcząca baśń, i jest bliżej inteligentnej brytyjskiej tradycji rom-com niż szerokiego slapsticku. Film nazywa swój własny format dziennika już w tytule, a ta prostota jest częścią uroku.