Breaking the Waves

Breaking the Waves wymaga cierpliwości, ponieważ opiera się na emocjonalnej intensywności, a nie na komforcie. Naszym zdaniem, jego siła pochodzi z tego, jak traktuje wiarę, oddanie i cierpienie jako surową ludzką presję, a nie uporządkowane idee, co nadaje filmowi surową szczerość. To dramat, który mocno stawia na uczucia, a efekt może być przytłaczający, a nie kojący. Wymiana polega na tym, że jego pilność może być karząca; nie utrzymuje schludnego emocjonalnego dystansu, co sprawia, że trudno podejść do niego lekko. W praktyce film jest surowy, prosty i często wyczerpujący, z stylem, który nieustannie zbliża się do bólu bardziej niż większość widzów by chciała. Breaking the Waves należy do bardziej ekstremalnego końca poważnego kina artystycznego i pasuje do osób, które chcą, aby kino było emocjonalnie szorstkie, a nie grzeczne; jeśli chcesz powściągliwości lub spokojnej powierzchni, to jest złe miejsce, aby szukać.