Brazil

Brazylia wykorzystuje biurokratyczny koszmar i nieokiełznaną wyobraźnię, aby przekształcić historię ratunkową w brutalną komedię papierkową, kanały i złe systemy. Naszym zdaniem, jest to film dla widzów, którzy lubią satyrę, która ciągle zaciska śruby, aż staje się przytłaczająca. Siłą filmu jest sposób, w jaki łączy absurdalne szczegóły z ponurym, kontrolowanym nastrojem, dzięki czemu żarty i szkody współistnieją. Jego ograniczeniem jest ta sama upartość: projekt jest gęsty, zajęty i celowo wyczerpujący, co może zniechęcić każdego, kto pragnie czystej fabuły. W praktyce gra jak długi zjazd przez biura, naprawy i instytucjonalne nonsensy, z każdym pomieszczeniem dodającym kolejną warstwę presji. W porównaniu z prostymi dystopiami, Brazylia jest dziwniejsza i bardziej absurdalna, ale także surowsza w fakturze. To jeden z tych filmów, które utrzymują swój świat spójny, sprawiając, że maszyna codziennego życia wydaje się zepsuta na każdym kroku.